Wim Scheerder

Wim Scheerder woonde met zijn ouders en acht broertjes en zusjes in de Boliestraat. Tot Britse bommen op 21 maart 1945 hun woning trof.

Wim tijdens bom 9 jaar

ook mijn ouderlijk huis werd vernietigd. Daarbij kwam Dora Scheerder op de leeftijd van slechts 49 jaar om het leven. De verslagenheid was groot. Een maand na het bombardement opende Anton een tijdelijke zaak op het Julianaplein. Niet lang daarna betrok de familie het pand Hamburgerstraat 15 en werd de zaak weer opgebouwd. Nieuwbouw volgde in de Boliestraat in 1950. Mijn moeder en ik waren thuis, we zaten in de woonkamer. Nee, we hadden geen bescherming gezocht, omdat er geen luchtalarm was. We hoorden geen sirenes, geen enkele waarschuwing.’

Een bom vermorzelt alles. Wim heeft geluk, maar wanneer de stofwolken zijn opgetrokken kan hij zijn moeder nergens vinden. Wims moeder, de stuwende kracht achter het gezin, blijkt te zijn geraakt door een balk die haar nek breekt. ‘Ik heb mijn moeder niet meer gezien, maar ik was in shock, weet ik nog. Mijn vader en een broer van mij zaten op dat moment bij de kapper, bij ons om de hoek. Bij het bombardement kwam de kapper ook om, maar mijn vader en broer overleefden het’, vertelt Scheerder.

De dood van moeder Scheerder (49) is een schok voor het hele gezin, maar de achtergebleven familieleden moeten verder. ‘Mijn vader was in een klap zijn huis, zaak en vrouw kwijt. Maar hij kreeg binnen een maand al een noodwinkel in de Hamburgerstraat aangewezen, zodat hij verder kon. Zijn overlevingsdrang was groter dan zijn verdriet’, herinnert Scheerder zich. Jaren later hoort zoon Wim, tot zijn ontsteltenis, dat in de noodwinkel waar zijn vader terecht kon eerder een joodse banketbakkerij gevestigd was. ‘Die winkel blijkt van een familie te zijn geweest die is afgevoerd naar en omgebracht in het Poolse vernietigingskamp Treblinka.’

Anton was de eerste zakenman die een zaak in de Boliestraat heropende, een toonbeeld van herrijzend Nederland!